oğlum yıkadın mı ellerini dediğinde annesi çocuğa ve çocuk ilk yalanını söylediğinde annesine “yıkadım” diye, aymadığında annesi bu yalana, bu önemli bir andır çocuk için dedi emre bey amca, kaydettim bu bilgiyi ben de . çocuğun anneyle ayrışması için önemlidir annesine yalan söyleyebilmesi, bir şeyleri gizleyebilmesi ve annenin de çocuğa her yerde gözü var izlenimi vermemesi.
ilk ayrışmamız anneyle…
insan ayrışan ve kavuşan bir canlı…
ayrışınca bağımsız, bu önemli… bu bilgi ile ben yalan ile barıştım…
yalanı ya da gizi bir rafa kaldırdım. ile okumaya başladım,
“yalan söylemek zorunda kalmak, en temel bağımlılık biçimidir; çünkü, ilişki doğrular üzerine değil, yanıltılmış bir ‘öteki’nin yanlış kanısı üzerine kurulmağa götürür; o zaman sözkonusu olan da, ilişkiyi, iki kişinin, özgür eşitler olarak karşılıklı bağımsızlıklarıyla kurmaları değildir; yalan söyleyen kişi yalan söylenen kişiye-onun birşey bilmemesine ya da yanlış bilmesine-bağımlı duruma düşmüştür.” ile/176
bağımsızlaştırabilir ve de bağımlılaştırabilir. ben bu bir şeyin hem onu hem de bunu yapabilmesini seviyorum bu hayatta..
