bir günün sonunda

bugün zizek dinledim öğleden sonra, ideoloji ve sinema üzerine konuştu.
akşam da lacan semineri vardı bir yerde ama napıyım lacan’ı gidip yiyeyim kebabımı dedim ve o esnada kendimi şöyle bir cypher hissettim:

4 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. kibrit kutusu dedi ki:

    ben kebap yeme secimini hayranlikla karsiliyorum. zaten onun yedigi et helal degil, o yuzden oyle konusuyo. senle alakasi yok… unutma bismillah her hayrin basidir, matix'te bile bu boyledir 😀

    Beğen

  2. aslı dedi ki:

    🙂 ben de cypher'ın seçimini anlayışla karşılıyorum, ihanetini diil ama.

    Beğen

  3. kibrit kutusu dedi ki:

    bugun soyle dusundum… sacma gelebilir ama… belki de depresyondaki insanlar aslinda morpheusla karsilasmis ve matrix gercegini tum ciplakligiyla gormus/goruyor olanlardir. ama sonra morpheus onlari birakip gitmistir. simdi bi ciplak gerceklikle cedellesip duruyordurlar. yani belki depresyon bir gerceklik bicimidir.

    Beğen

  4. ben de şöyle bir şey düşündüm dün, madem gerçeklik diye belli bir şey yok, bari kendimizi güzel şeylerle kandıralım ya da kendimize güzel gerçeklikler inşa edelim, ne işimiz var çöllerinde gerçeğin.

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s